DESCRIPTION
LENZI
Firenze
Italia
Lorenzo LENZI, Vicelegato 1562–1565
Arma:
« D’azzurro, alla fronte di bue d’oro. »
Lorenzo LENZI
Originario di Firenze, in Italia
Vicelegato di Avignone dal 1562 al 1565
Arma: « D’azzurro, alla fronte di bue d’oro. »
(Riferimenti: Ciacconius, Vitæ et res gestæ Pontificum Romanorum et S.R.E. Cardinalium, tomo II, p. 794 ; Ughelli, Italia Sacra, tomo II, p. 794.)
Lorenzo Lenzi nacque a Firenze, all’interno di una famiglia legata alle grandi dinastie ecclesiastiche italiane del Rinascimento. Per parte di madre, era nipote del cardinale Niccolò Gaddi, eminente prelato fiorentino e già vescovo di Fermo. Alla morte di quest’ultimo, Lenzi gli succedette sulla sede episcopale di Fermo, nomina confermata il 5 dicembre 1544.
La sua ascesa nella diplomazia pontificia lo portò a essere nominato vicelegato di Avignone nel 1562, incarico che ricoprì fino al 1565. Il vicelegato di Avignone, enclave pontificia in territorio francese, rappresentava allora una posizione strategica, sia per l’amministrazione locale che per le relazioni tra la Santa Sede e la corona di Francia.
Uomo di fiducia del papato, Lorenzo Lenzi esercitò anche la delicata funzione di nunzio apostolico presso la corte di Francia. Fu inviato in missione diplomatica dai papi Paolo IV (pontificato: 1555–1559) e Pio IV (pontificato: 1559–1565), in un periodo segnato dall’inizio delle guerre di religione. Fu così in contatto diretto con il giovane re Carlo IX, successore di Enrico II, svolgendo un ruolo discreto ma essenziale nelle trattative tra Roma e Parigi.
Morì in Francia nel 1571, dopo una carriera interamente dedicata al servizio della Chiesa e della Santa Sede.
È da notare che, dopo la sua partenza da Avignone, il vicelegato rimase vacante per due decenni, dal 1565 al 1585. In tale periodo, l’amministrazione del territorio fu direttamente assunta dal cardinale d’Armagnac, che cumulava le funzioni di co-legato del cardinale di Borbone e di arcivescovo di Avignone. Questa assenza di vicelegato riflette probabilmente l’instabilità politica dell’epoca e i necessari adattamenti nella diplomazia pontificia di fronte alle crescenti tensioni religiose in Francia.
__________________
LENZIUS
Florentia
Italia
Laurentius LENZIUS, Vicelegatus Avenionensis (1562–1565)
Insignia :
« Caeruleum, cum capite bubali aureo. »
(Fontes : Ciacconius, Vitæ et res gestæ Pontificum Romanorum et S.R.E. Cardinalium, tomus II, p. 794 ; Ughellius, Italia Sacra, tomus II, p. 794.)
Laurentius Lenzius, natione Florentinus, ex nobilissima familia oriundus erat, quæ inter illustres ecclesiasticas domos Italiae Renascentiae numerabatur. Ex matris linea nepos erat eminentissimi cardinalis Nicolai Gaddii, praeclari Florentini, qui antea episcopus Firmensis fuerat. Mortuo Gaddio, Lenzius eidem in sede episcopali Firmi successit, die quinta Decembris 1544 a Summo Pontifice confirmatus.
Progressu temporis in negotiis Apostolicae Sedis versatus, vicelegatus Avenionensis anno 1562 a Sede Apostolica creatus est, munere functus usque ad annum 1565. Legatio Avenionensis, pars Pontificiae ditionis in regno Galliarum, eo tempore summi momenti erat, tum ad administrationem civitatis, tum ad res diplomaticas inter Sanctam Sedem et regiam Curiam Franciae.
Fide dignus et confidens Romani Pontificis, Lenzius etiam officium Nuntii Apostolici apud Gallorum regem exercuit. Missus fuit a Paulo IV (Pont. Max. 1555–1559) et a Pio IV (Pont. Max. 1559–1565), temporibus difficillimis, cum bella religionis in Gallia oriri coeperant. Familiaritatem contraxit cum Carolo IX, rege juvene, successore Henrici II, et partes egit minime neglectas, licet modestas, in tractatibus inter Romam et Lutetiam.
Obiit in Gallia anno 1571, post vitam totam in servitio Ecclesiae et Summi Pontificis consumptam.
Post discessum eius, legatio Avenionensis vacavit per annos viginti, ab anno 1565 usque ad 1585. Interim cardinalis Armagnacus, qui simul co-legatus cardinalis Borbonii et archiepiscopus Avenionensis erat, administrationem civitatis in propriis manibus tenuit. Vacatio illa vicelegationis fortasse indicium fuit perturbationum temporum et necessitatis novarum dispositionum diplomaticarum, quibus Sancta Sedes se accommodavit in medio discordiis religiosis Gallicis.
__________________
LENZI
Florence
Italie
Laurent LENZI, Vice-légat 1562-1565
Armoiries :
" D'azur à une rencontre de bœuf d'or. " *
°°°
Laurent LENZI
Originaire de Florence, en Italie
Vice-légat d’Avignon de 1562 à 1565
Armoiries : « D’azur à une rencontre de bœuf d’or. »
(Références : Ciacconius, Vitæ et res gestæ Pontificum Romanorum et S.R.E. Cardinalium, tome II, p. 794 ; Ughelli, Italia Sacra, tome II, p. 794.)
Laurent LENZI naquit à Florence, au sein d’une famille liée aux grandes dynasties ecclésiastiques italiennes de la Renaissance. Par sa mère, il était le neveu du cardinal Nicolas Gaddi, éminent prélat florentin et ancien évêque de Fermo. À la mort de ce dernier, LENZI lui succéda sur le siège épiscopal de Fermo, nomination entérinée le 5 décembre 1544.
Son ascension dans la diplomatie pontificale le mena à être nommé vice-légat d’Avignon en 1562, poste qu’il occupa jusqu’en 1565. La vice-légation d’Avignon, dépendance papale en territoire français, était alors un poste stratégique, tant pour l’administration de cette enclave que pour les relations entre le Saint-Siège et la couronne de France.
Homme de confiance de la papauté, Laurent LENZI exerça également la délicate fonction de nonce apostolique auprès de la cour de France. Il fut envoyé en mission diplomatique par les papes Paul IV (règne : 1555–1559) et Pie IV (règne : 1559–1565), à une époque troublée par les débuts des guerres de Religion. Il fut ainsi en contact direct avec le jeune roi Charles IX, successeur d’Henri II, et joua un rôle discret mais essentiel dans les négociations entre Rome et Paris.
Il mourut en France en 1571, après une carrière entièrement dédiée au service de l’Église et du Saint-Siège.
Il convient de noter qu’après son départ d’Avignon, la vice-légation resta vacante pendant deux décennies, de 1565 à 1585. Durant cette période, l’administration du territoire fut directement assurée par le cardinal d’Armagnac, qui cumulait les fonctions de co-légat du cardinal de Bourbon et d’archevêque d’Avignon. Cette absence de vice-légat traduit peut-être l’instabilité politique de l’époque et les ajustements nécessaires dans la diplomatie pontificale face aux tensions religieuses croissantes en France.
__________________
LAURENTIUS LENZIUS
Florentinus
Episcopus Firmensis
Vicelegatus Avenionensis (1562–1565)
Nuntius Apostolicus in Galliis
Obiit Lutetiæ anno Domini 1571
Arma :
Caeruleum, cum capite bubali aureo.
____________________
PARTAGEZ SUR LES RÉSEAUX SOCIAUX
LES AVIS
Il n'y a aucune note pour le moment. Soyez le premier à évaluer !
DONNEZ UNE NOTE

